।। திருமூலர் திருமந்திரம் - இரண்டாம் தந்திரம் - 2. பதிவலியில் வீரட்டம் எட்டு - பாடல் 2 ( திருமந்திரத்தில் பாடல் 340 )- பொருள் ।।
"கொலையிற் பிழைத்த பிரசா பதியைத் - பிரம்மாவின் மூத்த குமாரரான தட்சன் தவமிருந்து வானவர்கள் தனக்கு அடிபணிய வேண்டும் என்று வரம் பெற்றான். வரம் பெற்ற ஆணவத்தால் அண்டசராசரங்களுக்கும் தலைவன் ஆனான், பாரவ்தி தேவியை மகளாக அடைந்தான். பார்வதி தேவி ஈசனைக் கண்டு தனது மாயை மறந்து அவருடன் இணைந்துவிட்டாள். தனது சம்மதம் இல்லாமல் இறைவனுடன் இணைந்ததன் பொருட்டு கோபத்தில் இறைவனை அழிக்க ஒரு மாபெரும் யாகம் செய்தான் அதற்கு இறைவனை அழக்கியவும் இல்லை தேவர்களுக்கான அவிர் பாகத்தை அவருக்குத் தராமலும் கொலை குற்றத்திற்கு மேலான குற்றம் புரிந்தான் "
" தலையைத் தடிந்திட்டுத் தானங்கி யிட்டு - அவன் குற்றத்தில் கோபம் கொண்ட இறைவன் பைரவர் அவதாரம் எடுத்து அவனது தலையைத் துண்டித்து வேள்வித் தீயில் போட்டு எரித்து வட்டார் "
" நிலையுல குக்கிவன் வேண்டுமென் றெண்ணித் - அதன் பிறகு பார்வதி தேவியும் பிரம்ம தேவரும் உலக நன்மைக்கு தட்சன் தேவை என்று வேண்டிக்கொள்ள "
" தலையை பரிந்திட்டுச் சந்திசெய் தானே - மனமிறங்கிய இறைவன் ஒரு ஆட்டின் தலையை எடுத்து தட்சனின் உடலில் பொருத்தி அவன் வாழும்படி செய்தார் தட்சனும் தனது ஆணவம் அழிந்து இறைவனை வணங்கினான். "
Translation
।। Thirumoolar Thirumandhiram - Irandaam Thandhiram - 2. About eight places which were graced by Lord Shiva owing to His benevolent nature as described in Vedhas- Song 2 ( Song 340 in Thirumandhiram ) - Meaning ।।
" The eldest son of Lord Brahma by name Dakshan took penance and got the boon that all DemiGods should act under his command. Owing to the arrogance of that boon he became the head of all the fourteen worlds and was also bestowed Parvathi Devi as his daughter. Goddess Parvathi upon seeing Lord Shiva forgot all the thoughts of present that hid her from divinity and united with Lord Shiva. That she married Lord Shiva without his consent irked Dakshan and due to his arrogance he began a sacrificial fire to destroy LOrd Shiva and failed to invite any God nor gave the sacrificial offerings to the DemiGods. This was equivalent to crime of a killing. "
" Lord Shiva wanted to punish Dakshan for his arrogance and incarnated as Bhairava and beheaded him as well as put his head over the sacrificial fire. "
" Lord Brahma and Goddess Parvathi requested Lord Shiva to bring him back to life as he was needed for this earth as he was the caretaker of all people living there.
" Lord Shiva then reconciled and gave back life to him by fixing the head of a goat to his beheaded trunk. Dakshan on regaining life repented for his mistake and prayed Lord Shiva. "
।। திருமூலர் திருமந்திரம் - இரண்டாம் தந்திரம் - 2. பதிவலியில் வீரட்டம் எட்டு - பாடல் 2 ( திருமந்திரத்தில் பாடல் 340 )- உட்கருத்து ।।
" உயிர்கள் தனது கர்மாக்களை தீர்க்க பிறந்து கர்மாக்கள் தீர்ந்ததும் இறைவனை அடைய காத்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் உயிர்களிடம் ஆணவம் தலைவன் போல் குடிகொண்டு தான் சொல்லுவது தான் சரி. அடுத்தவர் சொல்வதை கேட்கமாட்டேன் என்று தன் சொல்படி உயிரை ஆட்டிப் படைத்துக் கொண்டு இறைவனிடம் உயிர் செல்லவிடாமல் தடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது. "
" உயிர் இறைவா ஆணவத்திடம் இருந்து என்னைக் காப்பாற்று என்று வேண்டிட இறைவன் ஆணவம் என்னும் தலைவனின் தலையை வெட்டி உயிர்களுக்கு அருள் செய்தான். "
" ஆணவம் முற்றிலும் அழிந்தால் இறைவனை அடைந்து விடலாம் ஆனால் உயிர்கள் தனது கர்மாக்கள் தீர்ந்தால் மட்டுமே இறைவனை அடையமுடியும். ஆகவே கர்மாக்கள் தீரும் வரை "
" நன்மை தீமை என எது நடந்தாலும் எல்லாம் இறைவன் செயல் என்று எண்ணும் ஆட்டுத்தலை போன்ற எண்ணத்தை படைத்து உயிர்களுக்கு அருளினான் இறைவன். "
।। Thirumoolar Thirumandhiram - Irandaam Thandhiram - 2. About eight places which were graced by Lord Shiva owing to His benevolent nature as described in Vedhas- Song 2 ( Song 340 in Thirumandhiram ) - Inner Meaning ।।
" All living beings in this world are born to spend their karma or actions resulting from deeds done in previous lives and once that is spent the soul yearns to attain the Lord. But all living beings are attached to an Ego which acts like the leader of their mind and commands the soul to act according to its will. Thus it refuses to listen to good advices from others and prevents the soul from attaining the God's grace. "
" When the soul laments to God to protect it from this Ego the Lord graces the soul by killing the Ego attached to it. "
" When ego is completely killed one can get near God. But only when the soul fully spends all its pending actions from previous lives it can attain God. So until that Karm is exhausted
" even when any good or bad happens the soul is made to consider it as an act by God's will just like the thinking of a goat which has no reasoning capability and accepts everything and God thus graces the soul to help it attain Him. "
